စွမ်းအင်မှီခိုမှုနှင့် နယ်စပ်ပြဿနာများကြားက ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မဟာဗျူဟာအကျပ်အတည်း


သရုပ်ဖော်ပုံကို AI ဖြင့် ဖန်တီးသည်။

‌ဆောင်းပါးအနှစ်ချုပ်

ဘန်ကောက်နှင့် နေပြည်တော်တို့အကြား အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုများသည် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ မူဝါဒအပေါ် သက်ရောက်နေသော မဟာဗျူဟာမြောက် အကျပ်အတည်းကို သိသာပေါ်လွင်စေသည်။ မြန်မာစစ်တပ် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရဲဝင်းဦးနှင့် ထိုင်းဘုရင့်တပ်မတော် ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အူဒွန်ရစ် ဘွန်တနွန် (Udomrit Boontanont) တို့၏ ဘန်ကောက်ဆွေးနွေးပွဲ အပြီးတွင် ကရင်ပြည်နယ်၊ ကယားပြည်နယ်နှင့် တနင်္သာရီတိုင်းအတွင်းရှိ တော်လှန်ရေးအင်အားစုများဆီသို့ စီးဆင်းနေသော လက်နက်ခဲယမ်းနှင့် ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ပေးရန် နေပြည်တော်ဘက်က ထိုင်းအပေါ် ဖိအားများ ပိုမိုတိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။

နေပြည်တော်က ဤကိစ္စကို နယ်စပ်တည်ငြိမ်ရေးအတွက် နှစ်ဖက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအဖြစ် ပုံဖော်နေသော်လည်း ဘန်ကောက်အနေဖြင့် အန္တရာယ်ကြီးမားသော ချိန်ခွင်လျှာညှိမှုတခုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းလျှပ်စစ်ဓာတ်အားစနစ်သည် မြန်မာ့ကမ်းလွန် သဘာဝဓာတ်ငွေ့အပေါ် အခြေပြုနေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေးမှလည်း နှစ်စဉ် ဘတ်ငွေ ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ လည်ပတ်နေသည်။ ထို့အပြင် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များနှင့် တော်လှန်ရေးအင်အားစုများသည် အရေးပါသော ကုန်သွယ်ရေးနှင့် စွမ်းအင်ပို့လွှတ်ရာ ပိုက်လိုင်းလမ်းကြောင်းများပေါ်တွင် မြေပြင်ထိန်းချုပ်မှု အပြည့်အဝနီးပါး ရယူထားသည်။ ထိုင်းအစိုးရ အနေဖြင့် စစ်ကောင်စီ၏ လုံခြုံရေး တောင်းဆို ချက်များကိုသာ မျက်စိမှိတ် လိုက်လျောပါက ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အခြေခံအဆောက်အအုံများအပေါ် သြဇာသက်ရောက်နိုင်သည့် နယ်စပ်အင်အားစုများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့စေနိုင်ပြီး ကျားဖြန့် ငွေလိမ်လုပ်ငန်းများမှသည် မူးယစ်ဆေးဝါးအထိ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို တိုက်ရိုက်ခြိမ်းခြောက်နေသော နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ရာဇဝတ်ကွန်ရက်များကို မျက်ကွယ်ပြုရာ ရောက်သွားစေနိုင်သည်။

 

ခန့်မှန်းခြေ ဖတ်ရှုချိန် - ၄ မိနစ်ခန့်

စွမ်းအင်နှင့် စီးပွားရေးအရ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အားနည်းချက်များ

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မဟာဗျူဟာမြောက် ရပ်တည်ချက်ကို သုံးသပ်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အရင်းအမြစ် မှီခိုနေရမှု အခြေအနေများကို ချန်လှပ်ထား၍ မရပါ။

• ထိုင်းနိုင်ငံ၏ စွမ်းအင်မှီခိုမှုနှင့် ထိုင်းရေနံကုမ္ပဏီ PTTEP ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ

ထိုင်းနိုင်ငံသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားထုတ်လုပ်မှု၏ ၅၅ မှ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ သဘာဝဓာတ်ငွေ့အပေါ် မှီခိုနေရပြီး မြန်မာ့ကမ်းလွန်ပင်လယ်ပြင်ရှိ ရတနာနှင့် ဇောတိက စီမံကိန်းများမှ တင်သွင်းမှုသည် ထိုင်းနိုင်ငံတဝှန်း လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်မှု စုစုပေါင်း၏ ၁၀ မှ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို အထောက်အပံ့ ပေးထားသည်။ TotalEnergies နှင့် Chevron ကုမ္ပဏီတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုင်းအစိုးရပိုင် PTTEP သည် ရတနာစီမံကိန်း လုပ်ကွက် M5/M6 တို့တွင် အဓိကလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်သူ အဖြစ် လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ပြီး ဇောတိက စီမံကိန်း လုပ်ကွက် M9 ကိုလည်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်။

• ကန်ပေါက်-နတ်အိမ်တောင် ပိုက်လိုင်းလမ်းကြောင်း၏ ထိရှလွယ်မှု

ဓာတ်ငွေ့များကို တနင်္သာရီတိုင်း ရေဖြူမြို့နယ်ရှိ ကန်ပေါက် ကုန်းတွင်းလက်ခံစခန်းမှတဆင့် နတ်အိမ်တောင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ထိုင်းနိုင်ငံ ကန်ချနဘူရီခရိုင်သို့ ပို့လွှတ်သည်။ ဤကုန်းတွင်းပိုက်လိုင်း စင်္ကြံလမ်းကြောင်း တခုလုံးသည် ကရင်အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော် (KNLA) တပ်မဟာ ၄၊ တောင်ပိုင်းစစ်ဒေသ ကွပ်ကဲရေးအောက်ရှိ PDF တပ်ရင်းများနှင့် ဒေသခံတော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့များ စိုးမိုးလှုပ်ရှားရာ နယ်မြေများကို ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ အကယ်၍ ထိုင်းအစိုးရအနေဖြင့် မြန်မာစစ်အုပ်စုဘက်သို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ယိမ်းယိုင်ကာ တော်လှန်ရေးအင်အားစုများ၏ လမ်းကြောင်းများကို ဖိနှိပ်ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးပမ်းမည်ဆိုပါက ဤအရေးပါသော စွမ်းအင်စင်္ကြံသည် ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ပြီး ဘန်ကောက်နှင့် ထိုင်းအနောက်ပိုင်းဒေသများတွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပြတ်တောက်မှုများ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

• အရံဓာတ်ငွေ့တွင်းသစ်များ ချိတ်ဆက်မှု

လုပ်ကွက် M9 အတွင်း ဒေါင်လိုက်အမြင့် ၃၁ မီတာ ရှိသော ဓာတ်ငွေ့ သိုက်မှ တရက်လျှင် ဓာတ်ငွေ့ ကုဗပေ ၂၁ သန်းခန့် ထွက်ရှိနိုင်သည့် မင်းရဲသူ အရံတွင်းသစ်ကို PTTEP က ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ထုတ်လုပ်မှု တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသော ဇောတိကစီမံကိန်း၏ သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ ထိုလုပ်ငန်းများ ရေရှည် လည်ပတ်နိုင်ရေးအတွက် နယ်စပ်နှစ်ဖက်စလုံး၏ တည်ငြိမ်မှုသည် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါသည်။

နေပြည်တော်၏ တန်ပြန်ထိုးစစ်ဗျူဟာ - နယ်စပ်ပိတ်ဆို့ရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထိုင်းနိုင်ငံထံ လွှဲပြောင်းခြင်း

အရှေ့ဘက်နယ်စပ်တလျှောက် စစ်မျက်နှာပေါင်းစုံတွင် စစ်ရေးအရ အထိနာနေပြီး လူအင်အားချည့်နဲ့လာသော စစ်အုပ်စုသည် တော်လှန်ရေးအင်အားစုများထံ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာပစ္စည်းများ မရောက်ရှိစေရန် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေး ယန္တရားများကို အသုံးချ၍ ကြိုးပမ်းလာသည်။

မင်းအောင်လှိုင် နှင့် ထိုင်းဝန်ကြီးချုပ်တို့၏ "အစိုးရ" အဆင့် ဆွေးနွေးမှုတွင် မင်းအောင်လှိုင်က နယ်စပ်ထိန်းချုပ်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်နှင့် သံတမန်ရေး ပုံမှန်အခြေအနေ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မဟာဗျူဟာ ရည်မှန်းချက်မှာ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့များ၏ နယ်စပ်နောက်တန်းစခန်းများကို ဖြိုခွင်းပြီး နယ်စပ်ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရဲဝင်းဦး နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အူဒွန်ရစ် ဘွန်တနွန်တို့၏ စစ်ခေါင်းဆောင်အဆင့် တွေ့ဆုံမှုတွင် ရဲဝင်းဦးက တော်လှန်ရေးအဖွဲ့များ၏ လက်နက်၊ ဒရုန်းနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ သယ်ယူမှုကို တင်းကြပ်စွာ တားဆီးရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မဟာဗျူဟာ ရည်မှန်းချက်မှာ တောင်ပိုင်းတော်လှန်ရေးတပ်များ၏ ထောက်ပံ့ရေးလမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်တောက်ရန် ဖြစ်သည်။

မြန်မာစစ်တပ်အနေဖြင့် နယ်စပ်ပိတ်ဆို့ရေးတာဝန်ကို ထိုင်းလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များထံ ယခုကဲ့သို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းအားဖြင့် -

(၁) မဲဆောက်ကဲ့သို့သော နယ်စပ်မြို့များတွင် ထိုင်းဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့များနှင့် မြန်မာ့တော်လှန်ရေးအင်အားစုများအကြား ပွတ်တိုက်မှုများ ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ 

(၂) အာဆီယံ ထိပ်တန်းနိုင်ငံ တခုနှင့် တရားဝင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည်ဆိုသော ပုံရိပ်ကို ပြသနိုင်မည်ဟု တွက်ချက်ထားသည်။

လုံခြုံရေးအစီအစဉ်၏ မညီမျှမှုနှင့် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ရာဇဝတ်မှုများကို မျက်ကွယ်ပြုခြင်း

နေပြည်တော်၏ လုံခြုံရေးတောင်းဆိုချက်တွင် အကြီးမားဆုံး ချို့ယွင်းချက်မှာ ထိုင်းနိုင်ငံ၏အကျိုးစီးပွားကို လစ်လျူရှုကာ ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ ရွေးချယ်တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်အုပ်စုသည် လက်နက်မှောင်ခိုမှု တိုက်ဖျက်ရေးကို အလေးအနက် တောင်းဆိုနေသော်လည်း ထိုင်းပြည်သူများကို နေ့စဉ်ထိခိုက်နစ်နာစေနေသည့် အောက်ပါနယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ရာဇဝတ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသည့် ဆန္ဒ အလျဉ်းမရှိပါ။

• အွန်လိုင်း ငွေလိမ် ကျားဖြန့်ဂိုဏ်းများ - စစ်အုပ်စုနှင့် ဆက်နွယ်နေသော နယ်ခြားစောင့်တပ် (BGF) များ ထိန်းချုပ်ထားသည့် ရွှေကုက္ကိုလ်၊ KK Park နှင့် ကျောက်ခက်စသည့် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေများတွင် ကျားဖြန့်ဂိုဏ်းများ အခိုင်အမာ အခြေစိုက်ထားသည်။

• လူကုန်ကူးမှုကွန်ရက်များ - ထိုင်းနိုင်ငံသားများနှင့် နိုင်ငံတကာမှ သားကောင်များကို နယ်စပ်ဂိတ်များမှတဆင့် ဤအဓမ္မလုပ်အားစေခိုင်းရာ စခန်းများသို့ သွေးဆောင်ခေါ်ယူနေသည်။

• မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် ဓာတုပစ္စည်းများ - စိတ်ကြွရူးသွပ်ဆေးပြားနှင့် မက်သဖက်တမင်း အများအပြားသည် နယ်စပ်ပေါက်များမှတဆင့် ထိုင်းနိုင်ငံအတွင်းသို့ ဆက်တိုက် စီးဝင်နေသည်။

လက်နက်တားဆီးရေးကိုသာ သီးသန့်အာရုံစိုက်ပါက ထိုင်းနိုင်ငံအနေဖြင့် စစ်ကောင်စီ၏ စစ်ဆင်ရေးရည်မှန်းချက်များကို ကူညီပေးရာရောက်ပြီး၊ နယ်စပ်တလျှောက် စစ်တပ်လက်အောက်ခံ လက်နက်ကိုင်များ လည်ပတ်နေသည့် တရားမဝင် စီးပွားရေးအင်ပါယာများကိုမူ ဆက်လက်ရှင်သန်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ မူဝါဒလမ်းညွှန်ချက် မဟာဗျူဟာ မူဘောင် (၃) ရပ်

ဤအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားရန်အတွက် ထိုင်းနိုင်ငံသည် အောက်ပါမဏ္ဍိုင် သုံးရပ်အားဖြင့် ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ်ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

၁။ လုံခြုံရေးနှင့် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး မဏ္ဍိုင်

လက်နက်၊ ဒရုန်းနှင့် ခွင့်ပြုချက်မရှိသော စစ်ဘက်သုံးပစ္စည်းများ ဖမ်းဆီးရမိမှုကို မြန်မာစစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ပြည်တွင်းဥပဒေစိုးမိုးရေး လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ်သာ တိကျစွာ ရပ်တည်ဖော်ပြရမည်။

၂။ နယ်စပ်လုံခြုံရေး

နယ်စပ်လုံခြုံရေးဆွေးနွေးမှုတိုင်းတွင် BGF ကျောထောက်နောက်ခံပြု ကျားဖြန့်မြို့တော်များကို ဖြိုခွင်းရေး၊ လူကုန်ကူးမှုနှင့် မူးယစ်ဆေးဝါး တိုက်ဖျက်ရေးတို့ကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည့် အခြေအနေတရပ်အဖြစ် ထည့်သွင်းတောင်းဆိုရမည်။

၃။ ဟန်ချက်ညီသော သံတမန်ရေးနှင့် အန္တရာယ်ကာကွယ်မှု မဏ္ဍိုင်

ထိုင်းနယ်စပ်တလျှောက်ကို အမှန်တကယ် စိုးမိုးထားသည့် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များ၊ အခြား တော်လှန်ရေးအင်အားစုများနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံသည့် လမ်းကြောင်းများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ၎င်းတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး ဖြတ်တောက်ပါက နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး ရပ်တန့်သွားနိုင်သည့်အပြင် တနင်္သာရီတိုင်းအတွင်းရှိ ဓာတ်ငွေ့ပိုက်လိုင်း လုံခြုံရေးကိုပါ ခြိမ်းခြောက်လာနိုင်သည်။ စစ်အုပ်စုဘက်သို့ ဘက်လိုက်ကူညီနေသည် ဟူသော ပုံရိပ်မျိုး မဖြစ်စေရန် စစ်ဆင်ရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို ရှောင်ရှားရမည်။

၄။ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုနှင့် စီးပွားရေးလုံခြုံရေးမဏ္ဍိုင်

စစ်ကောင်စီ၏ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ထွက်ပြေးလာရသည့် စစ်ဘေးရှောင်များအတွက် နယ်စပ်လက်ခံရေးဇုန်များ သတ်မှတ်ပေးခြင်းနှင့် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများ (UN/INGOs) နှင့် စနစ်တကျ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကို အမြဲတမ်းယန္တရားအဖြစ် တည်ဆောက်ရမည်။ တချိန်တည်းမှာပင် ကန်ပေါက်-နတ်အိမ်တောင် စွမ်းအင်စင်္ကြံကဲ့သို့သော အခြေခံအဆောက်အအုံများကို ပဋိပက္ခဒဏ်မှ ကင်းလွတ်စေရန် ဒေသခံအင်အားစုများနှင့် နားလည်မှု ရယူထားရမည်။

နိဂုံးချုပ် သုံးသပ်ချက်

ထိုင်းနိုင်ငံအနေဖြင့် မြန်မာ့အရေးတွင် တဖက်သတ် အနိုင်-အရှုံး မူဝါဒ (zero-sum policy) ကို ကျင့်သုံး၍ မရနိုင်ပေ။ နေပြည်တော်၏ နယ်စပ်ပိတ်ဆို့ရေး တောင်းဆိုချက်များကို မျက်စိမှိတ် လိုက်လျောပါက ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အဓိကစွမ်းအင်ထောက်ပံ့ရေး လမ်းကြောင်းများကို ပြောက်ကျားတိုက်ခိုက်မှုအန္တရာယ် ကျရောက်စေနိုင်သည့်အပြင်၊ နယ်စပ်ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းများကို ပိုမိုအားကောင်းစေပြီး နိုင်ငံတကာမျက်နှာစာတွင်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုင်းနိုင်ငံအတွက် ရေရှည်တည်တံ့သော မူဝါဒရပ်တည်ချက်မှာ နယ်စပ်စီမံခန့်ခွဲမှုကို နေပြည်တော်ထံ နိုင်ငံရေးအရ အလျှော့ပေးလိုက်လျောမှု အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုင်းပြည်သူများ၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ရန်၊ နိုင်ငံ၏ စွမ်းအင်လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် နယ်စပ်ဒေသကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားသော မည်သည့်အင်အားစုနှင့်မဆို လိုအပ်သလို ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်သည့် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည့် မဟာဗျူဟာမြောက် မူဝါဒကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖြစ်သည်။


Previous
Previous

ကပ္ပလီပင်လယ်ပြင်မှ တံလျှပ်

Next
Next

Thailand’s Border Dilemma Between Energy Dependencies and Frontier Entanglement